'Λάδι από τις φλέβες της γης, πετρέλαιο, αίμα της μέδουσας, λίπος των δεινοσαύρων, φολίδες ερπετών, το πράσινο των δασών της φτέρης, τα γιγαντιαία βούρλα, βυθισμένη φύση, εποχή πριν από τον άνθρωπο, θαμμένη κληρονομιά, φρουρούμενη από νάνους φιλάργυρους, κατόχους της μαγείας και μοχθηρούς, οι θρύλοι, τα παραμύθια, ο θησαυρός του διαβόλου: ήρθε στο φως, αξιοποιήθηκε. Τι έγγραφαν οι εφημερίδες; ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ, ΟΞΥΝΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ, Η ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΝΤΟΠΙΟΥΣ, Ο ΣΤΟΛΟΣ ΕΜΕΙΝΕ ΑΠΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ, ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΔΟΛΙΟΦΘΟΡΑΣ ΣΤΟΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑΓΩΓΟ, Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΦΡΟΥΡΕΙ ΤΟΥΣ ΠΥΡΓΟΥΣ ΓΕΩΤΡΗΣΕΩΝ, Ο ΣΑΧΗΣ ΠΑΝΤΡΕΥΕΤΑΙ, ΜΗΧΑΝΟΡΡΑΦΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ ΠΑΓΩΝΙΟΥ, ΡΩΣΙΚΟΣ ΔΑΚΤΥΛΟΣ, ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΠΕΡΣΙΚΟ ΚΟΛΠΟ. Το πετρέλαιο κρατούσε τα βομβαρδιστικά στον ουρανό, τον Τύπο σε επιφυλακή, τους ανθρώπους σε ανησυχία και τα μονοποδήλατα των διανομέων εφημερίδων να μαρσάρουν, σε ετοιμότητα. Με ξυλιασμένα χέρια, βαρύθυμοι, βλαστημώντας, ανεμοδαρμένοι, μούσκεμα από τη βροχή, αποπνέοντας αναθυμιάσεις μπίρας, καπνό τσιγάρου, αγουροξυπνημένοι, τυραννισμένοι από τους εφιάλτες, με την ανάσα του περιστασιακού συντρόφου, πάνω στο δέρμα τους ακόμη, με σουβλιές πόνου στον ώμο, ρευματισμούς στο γόνατο, υποδέχοραν οι έμποροι τα φρεσκοτυπωμένα φύλλα. Η άνοιξη ήταν κρύα. Τα νέα δεν έφεραν θαλπωρή. ΕΝΤΑΣΗ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ, βρισκόμασταν στο κέντρο του πεδίου αντιπαράθεσης, ανατολικός κόσμος, δυτικός κόσμος, ζούσαμε στο σημείο συναρμογής, ίσως στο σημείο ρήξης, ο χρόνος ήταν πολύτιμος, μια σύντομη ανάπαυλα στο πεδίο της μάχης, και πριν καλά-καλά πάρουμε μια ανάσα άρχιζαν πάλι οι εξοπλισμοί, οι εξοπλισμοί ανέβαζαν το κόστος ζωής, οι εξοπλισμοί περιόριζαν τη χαρά, εδώ κι εκεί αποθήκευαν μπαρούτι ικανό να τινάξει στον αέρα τη γήινη σφαίρα, ΠΥΡΗΝΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΕΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΕΞΙΚΟ, ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΣΤΑ ΟΥΡΑΛΙΑ, υπονόμευαν με δυναμίτη τα ικριώματα των γεφυρών, μιλούσαν για ανοικοδόμηση και απεργάζονταν την κατεδάφιση, συνέχιζαν να γκρεμίζουν ό,τι ήταν ήδη ραγισμένο. Η Γερμανία είχε σπάσει στα δύο. Το χαρτί της εφημερίδας μύριζε υπερφορτωμένες μηχανές, αγγελίες συμφορών, βίαιο θάνατο, κακοδικίες, κυνικές πτωχεύσεις, ψέμα, αλυσίδες και βρομιά. Οι σελίδες λιπαρές, κολλούσαν μεταξύ τους, λες και ανάβρυζαν φόβο. Οι τίτλοι της πρώτης σελίδας ούρλιαζαν: Ο ΑΪΖΕΝΧΑΟΥΕΡ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΜΥΝΑ, Ο ΑΝΤΕΝΑΟΥΕΡ ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑΣ, Η ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ, ΕΚΤΟΠΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΝ, ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΣΕ ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ: ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΣΤΡΑΤΟΥ ΞΗΡΑΣ. Τα περιοδικά ποικίλης ύλης ζούσαν από τις αναμνήσεις των αεροπόρων και των στρατηγών, τις εξομολογήσεις των σκληροπηρυνικών συνοδοιπόρων του καθεστώτος, τις αναμνήσεις των γενναίων, των ασυμβίβαστων, αθώων, αιφνιδιασμένων, εξαπατημένων. Πάνω στα σκληρά κολάρα, που τα κοσμούσαν φύλλα δρυός και σιδερένιοι σταυροί, κοίταζαν βλοσυρά, αραχτοί στους πάγκους των εφημερίδων. Ήταν κράχτες ή στρατολογούσαν μέλη; Τα αεροπλάνα, που έκαναν σαματά στον ουρανό, ήταν τα αεροπλάνα των άλλων.'

Βόλφγκανγκ Κέπεν, Περιστέρια στη Χλόη, μτφρ. Βασίλης Τσαλής, εκδ. Κριτική

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου